Bij Wijkrechtspraak komen vier soorten zaken aan bod: strafzittingen, echtscheidingszaken en zittingen over schulden en leerplicht. In het laatste geval gaat het om een gesprek tussen de leerling die niet naar school gaat en de rechter (die bewust geen toga draagt). “Van de 45 kinderen die we hebben gesproken, gaan er alweer 43 naar school”, zegt Lise.

Bij de echtscheidingszaken draait het, veel meer dan bij een ‘klassieke’ procedure, om het overbruggen van tegenstellingen in het belang van de kinderen. Lise: “De zitting heeft de vorm van een dialoog, waarbij nadrukkelijk oog is voor de problemen van het gezin.” Een ander verschil is dat de wijkrechter al vroeg in de procedure over informatie beschikt uit het Multidisciplinair Overleg (MDO). “De analyse van wat er aan de hand is, wordt zo sterk naar voren gehaald in de tijd.”

Wijk- en persrechter Paul Rouwen neemt schuldenzittingen voor zijn rekening. Samen met mensen met betalingsproblemen en hun schuldeisers, in dit geval woningbouwcorporaties en zorgverzekeraars, zoekt hij naar een oplossing die burgers verder helpt.

“Dat krijgen we ook van hen terug”, zegt hij. “Het gaat om kleine aantallen mensen, met complexe problemen, maar naderhand zijn ze blij dat ze zijn geweest. Dat blijkt uit de evaluatieformulieren die we hen vragen in te vullen na afloop van de zitting.” Aan de hand van smileys geven wijkbewoners aan hoe tevreden ze waren. Paul: “Ze voelen zich gehoord en geholpen en kunnen weer vooruit.”

De gangbare manier waarop de rechtspraak werkt, is volgens hem niet goed of slecht. “Maar dit is beter voor de burger.” Lise geeft regelmatig voorlichting over het fenomeen Wijkrechtspraak, bijvoorbeeld bij ouderkamers van scholen in de wijk. “We hopen mensen ervan te doordringen dat we echt iets voor hen kunnen betekenen.” En dan helpt het dat de rechter aanwezig is in de wijk. “Ik hoor regelmatig: Als de zaak in Breda was geweest, was ik niet gekomen.”